ร่างกายมนุษย์ “มีไฟฟ้า” อยู่ตลอดเวลา ไม่ใช่เพราะเรามีสายไฟหรือแบตเตอรี่ซ่อนอยู่ภายใน แต่เป็นเพราะทุกเซลล์ในร่างกายทำงานบนพื้นฐานของ ประจุไฟฟ้า  และ สัญญาณไฟฟ้า  ที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของไอออนต่างๆ เช่น โซเดียม โพแทสเซียม  แคลเซียม  และคลอไรด์  ไฟฟ้าในร่างกายจึงเป็นพลังงานชีวภาพที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตทุกวินาที ซึ่งสามารถอธิบายได้อย่างลึกซึ้งดังนี้ ไฟฟ้าเกิดขึ้นได้อย่างไรในร่างกาย? พื้นฐานของไฟฟ้าคือ ประจุบวกและประจุลบ เซลล์ของเรามีเยื่อหุ้มที่สามารถควบคุมการเข้าออกของไอออนได้อย่างแม่นยำ เมื่อไอออนเคลื่อนที่ผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ จะทำให้เกิดส่วนต่างของประจุ ซึ่งเรียกว่า ศักย์ไฟฟ้า    เซลล์ทุกเซลล์มี “ศักย์ไฟฟ้าขณะพัก”  โดยมีด้านในเป็นลบมากกว่าด้านนอกประมาณ -70 mV เพราะโพแทสเซียมอยู่ด้านในมากกว่า ส่วนโซเดียมอยู่ด้านนอก เมื่อเซลล์ต้องทำงาน ไอออนจะเคลื่อนที่ผ่านช่องโปรตีนอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดสัญญาณไฟฟ้าแบบชั่วขณะ   ระบบประสาทใช้ไฟฟ้าในการส่งสัญญาณ หนึ่งในตัวอย่างที่เห็นชัดที่สุดคือ การทำงานของเส้นประสาท เมื่อเราสัมผัส รับกลิ่น มองเห็น หรือรู้สึกเจ็บ ปฏิกิริยาเหล่านี้เกิดจากสัญญาณไฟฟ้าที่ถูกส่งผ่านเซลล์ประสาท  ตัวอย่างเช่น  เมื่อปลายนิ้วสัมผัสของร้อน   เซลล์ประสาทจะสร้าง สัญญาณไฟฟ้าหนึ่งชุดที่เรียกว่า Action Potential  สัญญาณนั้นจะวิ่งด้วยความเร็วสูงผ่านเส้นประสาทไปยังไขสันหลังและสมอง  สมองจะแปลความหมายว่า “ร้อน” แล้วสั่งมือให้หดออก ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายในเสี้ยววินาที.